|
بسم الله الرحمن الرحیم ــ الحمدلله رب العالمین |
 |
 |
|
شیعیان دیگر هوای کربلا دارد حسین از حریم کعبه جدش به اشکی شست چشم می برد در کربلا هفتاد و دو ذبح عظیم بس که محمل ها رود منزل به منزل با شتاب رخت دیبای حرم چون گل به تاراجش برند بردن اهل حرم دستور بود و سر غیب سروران٬ ژروانگان شمع رخسارش٬ ولی سر به قاچ زین نهاده راه پیمای عراق او وفای عهد را با سر کند سودا٬ ولی دشمنانش بی امان و دوستانش بی وفا سیرت آل علی(ع) با سرنوشت کربلاست آب خود با دشمنان تشنه قسمت می کند دشمنش هم آب می بندد به روی اهل بیت ساز عشق است و به دل هر زخم پیکان٬ زخمه ای دست آخر کز همه بیگانه شد٬ دیدم هنوز شمر گوید: گوش کردم تا چه خواهد از خدای اشک خونین گو بیا بنشین به چشم «شهریار» |
