من که دل ازمهر دنیا کنده ام دیگرچه خواهم من که دل ازمهر دین آکنده ام دیگرچه خواهم
بنده ام آنراکه خورشید ازرخ او شرمسارست از فروغ روی او تا بنده ام دیگر چه خواهم
تنگدل مرغم ولی در سدره دارم آشیانه چینه از طوبی همی چیننده ام دیگر چه خواهم
یکشب این بیقدر یاهویی کشید ازعشق و گفتا تا شب قدراست من ار زنده ام دیگرچه خواهم
دولت قرب نوافل شد نصیب من گدایی کاینچنین شنونده و بیننده ام دیگر چه خواهم
روز اول اردیبهشت توسط بعضی از دستگاهها روز شروع مبارزه با بدحجابی است.طبیعتاًاین مساله ذهن مرا مشغول کرده وبا همه حساسیت هایی که نسبت به مسایل اجتماعی دارم سعی کردم بنا به دلایل متعدد سکوت کنم اما نشد. بابعضی از دست اندر کاران دلسوز که به صداقتشان ایمان دارم صحبت کرده واز نحوه گفتگویشان انتقاد که متاسفانه سودی نداشت.
از عزیزانی که زمانی راهم جهت گفتگو فراهم ننمودند میگذریم.یکی از دست اندر کاران این امر، بد حجابان را بی هویت قلمداد نموده وهمچنین فرموده اندعده ای از این افراد دچار عقده های خود کم بینی وحقارت هستند. متعاقب این اظهارات، بعضی دلسوزان و کارشناسان اظهار نظر نموده وایراداتی را وارد نمودند از جمله مطلبی از خانم فریبا داوودی مهاجر خواندم که این تقسیم بندی ها را دچار اشکال ومردود دانستند.اگر چه ممکن است با بعضی از نظرات این خواهر ارجمند مخالف باشم اما در این مورد موافق بوده و عرض میکنم بنظر بنده پدیده بدحجابی در جامعه عمدتا از روی "غفلت ونا آگاهی"بوده وافراد از آثار سوء آن بی اطلاعند که اگر مسولان تربیتی و آموزشی درست عمل کرده بودند ویا بکنند اینگونه شاهد نبودیم. دوستان عزیز نقش خانواده بعنوان مهم ترین رکن تربیتی مغفول واقع شده است،همچنین است نقش سایر دستگاههای فرهنگی، آموزشی،دینی ،تربیتی و ...با این حال عزیزان مستقیما بدنبال معلول رفته وبا" برخورد وتقابل"میخواهند مساله حل شود که قطعا دید جامعه شناسانه درحل اینگونه مسایل اجتماعی باید سرلوحه اقدامات باشد. این ها در حالی است که ما انسجام واتحاد وهمدلی را خصوصا در بعد داخلی باید در نظر داشته و با عمل ورفتارمان همراه با دوستی ومهربانی با خلق به بالا بردن سطح آگاهی و علم ایشان کمک نماییم.(البته اقتدارووظیفه ذاتی دستگاههانیزنبایدفراموش شود)حجابی که در ایران باستان حتی قبل از اسلام بوده است با دادن بینش وآگاهی به شهروندان فراگیر خواهد شد وتاکید میکنم عده ای "قلیل" که بد حجاب هستنداز روی "غفلت"بوده و راه حل آن فقط از راه "ارشاد ،تذکرو دوستی"میباشد.در نوشتار های بعدی مسایلی پیرامون حجاب بحث خواهد شد از جمله علل پیدا شدن حجاب ،فلسفه حجاب و پوشش ،حجاب وآزادی ،حجاب وامنیت و ...
از همه دوستان مهربان تقاضا دارم با نظرات کار شناسانه خود همراهی خوب ودوستی صدیق همچون گذشته باشند.
دارم هوس وصالت اي دوســت دائـم مـنـم و خيـالـت ايدوست
اين مرغ ز جالــــــــها رهــيــده افتاد عجـــب بــــجـــالت ايدوست
رنـدي چــــو مـرا بديد ايــنـحال گفتاکه خوشابه حالــت ايدوست
در جـال فــتــاده اي ولــيــكــــن پـــرواز دهـــند وبالــــت ايدوست
پرواز بـرون ز حــد و احصـــا آنــي چـــو هزارسـالت ايدوست
ديده بـه امــيـد ايــــــن نويـــدش دارم به ره نــوالـت ايدوست
در خـواب روم مـگر كه ببينــم با چشم دگـر جـمـالـت ايدوست
در وصــف تو هر كه را ديــدم مات تو بده است ولالت ايدوست
اي آنكــه فرشـتگــان رحـــمـت رسمـي بـود از خيـالت ايدوست
اي آنكه مجرٌه است و بــيـضــا تصوير ز خــط و خـالت ايدوست
چند روز قبل يكي از دوستان مهربان با عنوان "بچه" برايم پيغامي گذاشته بود كه اين چند روز بسياري از اوقات ذهنم مشغول بود كه چه مطلبي بگويم كه شايد نسل جديد ويا " بچه" امروزي باور كنند.
اذعان ، اظهار و اقرار مي كنم مطلب جديد ندارم اما يادآوري ميكنم كه بفرموده پير عشق 8 سال است دوران طلايي دفاع مقدس براي ما " نعمت " بود . برادر يا خواهري كه ممكن است در ترديد باشي به عنوان يك بازمانده عرض مي كنم بابايي كه الان نيست و جونش را داد ارزشمند بوده و همين افراد جامعه هستيم كه بايد راه ايشان را زنده نگهداريم كه قطعاً يكي از راههاي زنده نگهداشتن راهشان موفقيت هايي بوده كه در عرصه هاي علمي و خصوصاًهسته اي بدست آورده ايم .
دوست مهربانم تا آنجا كه بتوانيم در راه پدران شهيد شما صادق مي مانيم و هيچ شبي نيست كه راحت سر بربالين گذاريم و حتي دخترك خردسالم با لالايي هاي خاص آن زمان به خواب مي رود . البته در پايان بايد گفت چه باليني ؟ چه خوابي ؟ چه استراحتي ؟
با هم زمزمه مي كنيم " ياليتنا كنا معكم............. "
بسم الله الرحمن الرحیم - الحمدلله رب العالمین
یا مهدی(عج)
|
محبوب من که دائــــــم هستم بگفتگویـــــت |
معشوق من که دائــم هستم بجستجویت |
|
بشنیده ام که خویت چون روی تست دلکش |
ای من فـدای رویت ای من فـــدای خویــت |
|
آیا شود که روزی بــــا چشم خویش بینــــــم |
آن قـــــامت رســــــا و رخســـــــاره نکویت |
|
ای کـــــــه به لیـــــلة القدر کروبیــــان بــــــالا |
اســــــــرار هــــردوعالــــــم گویند موبمویت |
|
آیا شــــــــود که روزی تفتیـــده جـــان مـــا را |
از تشنگــی رهـــــایــی زاب زلال جـــویت |
|
ای آستـــــــــان قدست دارالســــلام جانهـــا |
بس کاروان که بــــــسته بار سفر بسویت |
|
آیا شـــود کـــــــــه روزی ایـن زار نـــــــاتوان را |
باری دهــی زلطفت پایــی نهــــــــد بکویت |
|
ای شـــــــاهد دلارا در بــــــــــزم آفرینـــــــش |
وی شاهــــدان عالم مشتاق دیـــــد رویت |
|
آیا شــــــــود که روزی این عاشق وصـــــالت |
دستی رسانـــــد اندر دامـــــان مشکبویت |
سلام بر دوستان خوب و عزیزم
انشاءالله سال خوبی پیش رو داشته باشید. به میمنت میلاد مهربانترین دوست بشریت، مجموعه تمام خوبی ها، حضرت ختمی مرتبت محمد رسول خدا صلی الله علیه و آله، دل نوشته هایی از سر شور و شعور در این صفحات تقدیم می گردد. انشاءالله صفحاتی که نگاشته می شود باعث همدلی و نزدیکی همگان شده و امید است از راهنمائیها این حقیر را محروم نفرمائید.
سخنی دیگر:
|
با خلق خدای «مهربانی» چه خوش است |
بی جاه و مقام زندگانی چه خوش است |
|
تقوای در این سرای فانی چه خوش است |
آنگه بجهان جاودانی چــه خـــــوش است |
